|
01-11-2009 - Eerlijkheid
Laatst was ik op vakantie met mijn familie. Ik zag mijn vader met de bevolking daar praten. Hij was uitbundig in zijn (gebrekkig) frans en duits van alles aan het vertellen. Op dat moment dacht ik bij mezelf zouden die mensen het iets interesseren? Zouden ze het leuk vinden of waren ze alleen maar uit op geld? Toen ik aan mijn vader probeerde uit te leggen hoe ik er over dacht begon hij te lachen zijn beredenering was dat deze mensen het geweldig vonden en dat ze altijd erg geïntreseert waren in mijn vader, maar het typische wat ik zag was dat zij altijd aan het einde van het gesprek zeiden: Have a look in my shop! Kijken, kijken niet kopen! Het vreemde was dat mijn vader dat op een of andere manier niet hoorde of het misschien wel niet wilde horen. Weer terug in Nederland heb ik erover na gedacht. Stel ik vertelde mijn vrienden iets over bijvoorbeeld mijn vakantie, zouden zij het dan intressant vinden? Of deden ze alleen maar alsof? Het mooiste voorbeeld daarvan is mijn oma. Je verteld haar iets een naar jouw idee een erg intressant verhaal midden in je verhaal begint mijn oma over iets totáál anders. Ze verteld je bijvoorbeeld over de overlast in haar buurt. Dan snap ik wel dat het een oudere dame op leeftijd is, maar zouden mijn vrienden dan op zo'n moment ook over iets anders zijn begonnen? Ik probeerde het uit en vertelde precies hetzelfde verhaal aan een vriendin van mij ze luisterde aandachtig en lachte op de goede momenten en toch voelde ik mij een beetje vreemd. Ik had het idee dat ze mijn verhaal ook niet erg boeiend vond maar toen ik het haar vroeg antwoorde ze vrolijk: Nee hoor praat maar gerust door ik vond het juist een leuk verhaal!
Ik denk dat mensen in deze tijd niet altijd eerlijk zijn, maar je echte vrienden vertellen je vaak de waarheid. Tenminste.. dat hoop ik dan.
Gepost door: hetmeisjemetdebril op 01-11-2009 om 15:04
|
|
|